Χημικές ουσίες που προκαλούν λεύκη
Το στρες των μελανοκυττάρων είναι ένα αρχική αιτία που πιθανόν προκαλεί την λεύκη, και αυτό επηρεάζεται τόσο από γενετικούς όσο και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ο πρώτος περιβαλλοντικός παράγοντας κινδύνου για λεύκη περιεγράφηκε το 1939, όταν μια ομάδα εργαζομένων του εργοστασίου οι οποίοι εξετίθεντο σε μονοβενζυλαιθέρα ή υδροκινόνη (μενοβενζόνη), στα χέρια τους αναπτύχθηκε αποχρωματισμός στο σημείο επαφής καθώς επίσης και σε απομακρυσμένες περιοχές. Η μενοβενζόνη χρησιμοποιείται σήμερα κλινικά για αποχρωματίσει ασθενείς με σοβαρή λεύκη.
Όπως η μονοβενζόνη, και άλλες χημικές ουσίες που προκαλούν λεύκη είναι κυρίως φαινόλες.
Μηχανισμός: οι χημικές φαινόλες φαίνεται διαταράσσουν τη φυσιολογική λειτουργία της τυροσινάσης (ειδικού ενζύμου που είναι υπεύθυνο για τη σύνθεση της μελανίνης) και προκαλούν στρες εντός του μελανοκυττάρου, το οποίο ενεργοποιεί την έμφυτη φλεγμονή η οποία προκαλεί αυτοανοσία.
- Η χρήση βαφής μαλλιών έχει ενοχοποιηθεί ως χημικός επαγωγέας της λεύκης. Πολλαπλές αναφορές περιστατικών από το 1993 σε άτομα που χρησιμοποιούσαν συγκεκριμένο τύπο βαφής μαλλιών πάνω από 5 χρόνια.
Άλλα προϊόντα οικιακής χρήσης ενοχοποιήθηκαν ότι προκαλούν λεύκη, επειδή περιέχουν φαινόλες, αλλά δεν έχει ακόμα αποδειχθεί πλήρως.
- Απορρυπαντικά / καθαριστικά
- Διακοσμητικά χρώματα
- Latex
- Δέρματα
- Ρητίνες / κόλλες
Μη φαινολικοί επαγωγείς της λεύκης (διαφορετικού μηχανισμού, μέσω της φλεγμονής)
- Imiquimod
- ΙFN-α (Ιντερφερόνη α)
Τέλος από εμπειρία του κέντρου μας 2 άτομα εμφάνισαν σύντομα λεύκη όταν σταγονίδια αντικαρκινικών φαρμάκων έσταξαν σε γυμνά χέρια .ατόμων του νοσηλευτικού προσωπικού.