Η λεύκη είναι «μια παράξενη αυτοάνοση ασθένεια» με την οποία «δεν είναι ευχάριστο να ζεις» επειδή μερικές φορές αλλοιώνει σημαντικά την εμφάνιση όσων πάσχουν. Προκαλεί ελάχιστη σωματική ταλαιπωρία, αλλά βαθιά δυσφορία.
Διάφορες ψυχολογικές επιπτώσεις της λεύκης μπορούν να οδηγήσουν σε κοινωνική απομόνωση και αισθήματα ντροπής και ενοχής. Το μοναδικό χαρακτηριστικό της λεύκης είναι ότι η δερματική πάθηση εκτίθεται στο βλέμμα των άλλων. Αυτή η εμφανής, ευρέως διαδεδομένη, αλλά ελάχιστα γνωστή δερματοπάθεια δεν προκαλεί σωματικό πόνο, αλλά παραδόξως δημιουργεί μια βαθιά ψυχολογική δυσφορία.
Οι γιατροι, όπως και ο περίγυρος των ασθενών, φαίνεται να αγνοούν τον πόνο που προκύπτει από αυτόν τον «ακρωτηριασμό» της εικόνας του εαυτού. Δεν υπαρχει καμία απειλητική για τη ζωή πρόγνωση, κανένας σωματικός πόνος: αυτό επιδεινώνει τα άσχημα συναισθήματα των ασθενών από την συμπεριφορά του περίγυρου. Αυτές οι επιπτώσεις της λεύκης οδηγούν σε απομόνωση, απόσυρση και μερικές φορές σε σοβαρή κατάθλιψη ή ακόμη και σε ψύχωση ή αυτοκτονικές τάσεις.