Με την πάροδο του χρόνου, έχουν διεξαχθεί πολλές μελέτες για να διαπιστωθεί η σχέση μεταξύ της λεύκης και της γενετικής. Ωστόσο, με βάση τις μελέτες, η λεύκη έχει βρεθεί ότι έχει κληρονομικό συστατικό μόνο στο 20-30% των περιπτώσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, έχει σημειωθεί ότι περνά από τη μια γενιά στην άλλη, ενώ συνήθως, μπορεί κάποιος να εμφανίζει λεύκη παρόλο που δεν έχει οικογενειακό. Έχουμε δρόμο μπροστά μας.
Το γεγονός ότι η λεύκη είναι πιο συχνή σε μέλη της οικογένειας ατόμων με λεύκη σημαίνει ότι η γενετική παίζει ρόλο στην πάθηση του δέρματος. Ωστόσο, το μοτίβο κληρονομικότητας στις περιπτώσεις λεύκης είναι πολύπλοκο, καθώς πολλοί αιτιολογικοί παράγοντες εμπλέκονται συχνά στην εμφάνιση της πάθησης του δέρματος. Αυτό υποδηλώνει ότι τα ελαττωματικά γονίδια από μόνα τους δεν μπορούν να προκαλέσουν αυτοάνοσο νόσημα σε άτομα με λεύκη έως ότου συμμετάσχουν κάποιοι άλλοι σημαντικοί παράγοντες. Για να εδραιωθεί μια σαφής σύνδεση μεταξύ της λεύκης και της κληρονομικότητας χρειάζονται περισσότερες μελέτες με μεγαλύτερα μεγέθη δείγματος.