Τι είναι η λεύκη στα παιδιά;
Η λεύκη είναι μια ασθένεια κατά την οποία οι ασθενείς χάνουν το χρώμα (γνωστό και ως χρωστική ουσία) σε ορισμένες περιοχές του δέρματός τους. Αυτή η απώλεια χρωστικής ουσίας οδηγεί σε ανοιχτόχρωμες ή λευκές κηλίδες δέρματος σε διάφορα μέρη του σώματος, οι οποίες μπορεί να μεγαλώσουν ή να εξαπλωθούν με την πάροδο του χρόνου. Η λεύκη επηρεάζει το 1% του πληθυσμού, μπορεί να είναι κληρονομική και οι μισοί ασθενείς με λεύκη αναπτύσσουν την πάθηση στην παιδική ηλικία ή την εφηβεία.
Η λεύκη μπορεί να είναι «εντοπισμένη», επηρεάζοντας μόνο ένα μέρος του σώματος, ή μπορεί να είναι «γενικευμένη», εμπλέκοντας το δέρμα σε όλο το σώμα. Ένας συγκεκριμένος υποτύπος λεύκης, που ονομάζεται τμηματική λεύκη, επηρεάζει το δέρμα που περιορίζεται σε ένα μέρος του σώματος και είναι πιο συχνός στα παιδιά παρά στους ενήλικες. Ο σωματικός τραυματισμός στο δέρμα (για παράδειγμα, τρίψιμο ή τριβή) μπορεί να προκαλέσει εξάπλωση της λεύκης – αυτό ονομάζεται «φαινόμενο Koebner».
Ποια είναι τα συμπτώματα της λεύκης στα παιδιά;
Οι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν ανοιχτόχρωμες ή λευκές περιοχές σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, με μέγεθος που κυμαίνεται από μικροσκοπικές κηλίδες έως μεγάλες πλάκες. Αυτές οι δερματικές αλλοιώσεις μπορεί να επηρεάσουν μια μικρή περιοχή ή σχεδόν ολόκληρο το σώμα. Οι περιοχές που επηρεάζονται συχνότερα είναι το πρόσωπο, τα χέρια, ο λαιμός, οι αγκώνες, τα γόνατα, οι πτυχές του σώματος (όπως η βουβωνική χώρα και οι μασχάλες) και η περιοχή των γεννητικών οργάνων.
Μπορεί επίσης να υπάρχουν περιοχές με λευκές τρίχες στο κεφάλι ή το σώμα. Συχνά, τα μέρη του σώματος που επηρεάζονται είναι συμμετρικά.
Τι προκαλεί λεύκη σε παιδιά και εφήβους;
Η λεύκη είναι μια αυτοάνοση ασθένεια, η οποία είναι μια πάθηση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στον εαυτό του. Στη λεύκη, το ανοσοποιητικό σύστημα καταστρέφει τα κύτταρα του δέρματος που παράγουν το χρώμα της. Η λεύκη είναι κληρονομική και εν μέρει γενετική — ωστόσο, δεν θα αναπτύξουν την ασθένεια όλοι όσοι έχουν συγγενή με λεύκη.
Οι ασθενείς με λεύκη είναι πιο πιθανό να έχουν άλλες αυτοάνοσες παθήσεις όπως νόσο του θυρεοειδούς ή γυροειδή αλωπεκία. Οι ασθενείς που είναι νεότεροι κατά τη στιγμή της διάγνωσης είναι πιο πιθανό να έχουν οικογενειακό ιστορικό λεύκης. Η λεύκη στην παιδική ηλικία σχετίζεται επίσης με έκζεμα.
Πώς διαγιγνώσκεται η λεύκη στα παιδιά;
Η λεύκη μπορεί συνήθως να διαγνωστεί μόνο με ιατρική εξέταση, χωρίς να απαιτούνται αιματολογικές εξετάσεις ή βιοψία δέρματος. Η λάμπα του με ένα ειδικό φως, που ονομάζεται «Woods», μπορεί να βοηθήσει στη διάγνωση της πάθησης.
Πώς αντιμετωπίζεται η λεύκη στα παιδιά;
Οι επιλογές θεραπείας για τη λεύκη περιλαμβάνουν:
- Κρέμες και αλοιφές που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως τοπικά στεροειδή, αναστολείς καλσινευρίνης και αναστολείς κινάσης Janus
- Υπεριώδης ακτινοβολία στενής ζώνης Β NBUVB311nm μια θεραπεία με βάση το φως που μπορεί να πραγματοποιηθεί μερικές φορές την εβδομάδα στο ιατρείο ή στο σπίτι με φορητή συσκευή
- Στεροειδή από το στόμα, για την πρόληψη της επιδείνωσης της νόσου σε περιπτώσεις όπου η λεύκη εξαπλώνεται ταχέως
- Χειρουργική επέμβαση, όπως η μεταμόσχευση δέρματος από το ένα μέρος του σώματος στο άλλο
- Καμουφλάζ, χρησιμοποιώντας ορισμένα μακιγιάζ και καλύμματα
Η επιτυχία της θεραπείας ποικίλλει και μπορεί να χρειαστούν μήνες για να φανούν αποτελέσματα.. Τα παιδιά είναι σαφως να ανταποκριθούν στις θεραπείες από τους ενήλικες.Η λεύκη στο πρόσωπο είναι πιο πιθανό να βελτιωθεί από τη λεύκη στα χέρια, τους καρπούς και τα πόδια.. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ασθενείς με λεύκη μπορεί να βιώσουν ψυχολογικό στρες, κατάθλιψη ή άγχος και θα ωφεληθούν από ψυχοκοινωνική υποστήριξη και πόρους.
Πώς φροντίζουμε τη λεύκη σε παιδιά και εφήβους
- Στεροειδή
- Αναστολείς καλσινευρίνης
- Αναστολείς κινάσης Janus
Εάν η θεραπεία της λεύκης μόνο με κρέμες και αλοιφές δεν επαρκεί, εξετάζουμε άλλες επιλογές, όπως η φωτοθεραπεία και τα από του στόματος φάρμακα που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Συνεργαζόμαστε με τις οικογένειες για να λάβουμε μια κοινή απόφαση με βάση τους κινδύνους και τα οφέλη των διαφόρων θεραπευτικών επιλογών και τους μοναδικούς θεραπευτικούς στόχους τους.
Πως ξεκινά συνήθως η λεύκη στα παιδιά;
Η λεύκη συνήθως ξεκινά με απώλεια του χρώματος στο δέρμα, ειδικά στα χέρια, τα πόδια και γύρω από το στόμα. Επίσης, μπορεί να προκαλέσει λευκοτριχία, ειδικά στο τριχωτό της κεφαλής, στα φρύδια ή στις βλεφαρίδες.
Η λεύκη στα παιδιά εξελίσσεται γρήγορα;
Η εξέλιξη της λεύκης εξαρτάται από τον τύπο λεύκης που έχει ένα παιδί. Δηλαδή, αν η λεύκη είναι γενικευμένη ή τμηματική. Η πιο κοινή γενικευμένη λεύκη μπορεί να ξεκινήσει με ταχεία απώλεια χρώματος σε μια περιοχή, να σταματήσει και μετά να ξεκινήσει ξανά σε άλλη περιοχή. Η τμηματική λεύκη, η οποία συνήθως ξεκινά σε μικρότερη ηλικία, εμφανίζεται σε μια περιοχή, (μονόπλευρα) συνεχίζει να επεκτείνεται για περίπου ένα έως δύο χρόνια και στη συνέχεια σταματά.
Ποια είναι η διαφορά της λεύκης στους ενήλικες έναντι της λεύκης στα παιδιά;
Η εμφάνιση της λεύκης είναι ίδια τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Ωστόσο, οι επιλογές θεραπείας διαφέρουν, διότι ορισμένες από αυτές δεν είναι ασφαλείς να εφαρμοστούν σε παιδιά.
Θέλετε περισσότερα…
Υπήρξαν πρόσφατες μελέτες που έδειξαν ότι το 25% των ασθενών έχουν λεύκη πριν από την ηλικία των 8 ετών. Ο Howitz και οι συνεργάτες του στη Δανία παρατήρησαν ότι στο 25% των παιδιών η λεύκη εμφανίζεται μεταξύ 4 και 8 ετών. Βέβαια, υπήρξαν περιπτώσεις παιδιών με λεύκη από την ηλικία των 3 μηνών.
Στο κέντρο μας, τα μικρότερα παιδιά που θεραπεύουμε για λεύκη είναι 18 μηνών και 2 ετών. Επίσης, Οι ενήλικες και τα παιδιά και των δύο φύλων προσβάλλονται εξίσου από τη λεύκη. Δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ των φύλων ή των τύπων δέρματος (φωτότυποι) όταν πρόκειται για λεύκη.
Λεύκη ανά ηλικία και φύλο
Ενώ η λεύκη μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, συνήθως αρχίζει να αναπτύσσεται στην παιδική ηλικία ή πριν από την ηλικία των 20 ετών.
| Ηλικία έναρξης κατά ποσοστό | |
| Κάτω από 10 ετών | 25% |
| Κάτω από 20 ετών | 50% |
| Κάτω των 30 ετών | 70-80% |
| Πάνω από 30 ετών | 20-30% |
Όσον αφορά στο φύλο για το ποιο επηρεάζεται περισσότερο, οι έρευνες ήταν ασαφείς: Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι οι άνδρες είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν την πάθηση, ενώ άλλες έχουν βρει ότι οι γυναίκες επηρεάζονται περισσότερο (πιθανότατα όμως προσέρχονται ευκολότερα στο ιατρό).