Όσο έμφαση και να δώσουμε στα ψυχολογικά προβλήματα που προέρχονται από την λεύκη δεν είναι αρκετό, διότι αυτά είναι ο σημαντικότερος παράγοντας που προκαθορίζει την πορεία και την εξέλιξη της πάθησης σε μεγάλο ποσοστό των ασθενών, τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες.
Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των ασθενών παρουσιάζουν χαμηλή αυτοπεποίθηση ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, ιδίως σε ασθενείς με λιγότερο ισχυρό εγώ, κοινωνική απομόνωση, αύξηση του άγχους, στιγματισμό αίσθημα ντροπής και διαφορετικότητας.
Τα προβλήματα αυτά συχνά οδηγούν στην κατάθλιψη ή και σε συμπεριφορές ψυχικών διαταραχών ή και ψυχώσεων.
Βασική μου μέθοδος προσέγγισης του θεράποντος είναι:
Α) η σταθεροποίηση των ασθενών που έχουν μία συνεχή προοδευτική αυξανόμενη λεύκη.
Β) Θέλουμε να καταφέρουμε όσο το δυνατό μεγαλύτερο επαναχρωματισμό και στη συνέχεια
Γ) θέλουμε να διατηρήσουμε τον επαναχρωματισμό.
Μόλις τα καταφέρουμε και τα 3 πιστεύω ότι έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε την ψυχολογία των ασθενών αυξάνοντας την ποιότητα ζωής τους.
Αυτό γιατί το δέρμα είναι ο καθρέπτης της ψυχής μας διότι δέρμα και νευρικό σύστημα σχηματίζονται μαζί κατά την εμβρυική ζωή. Έτσι στη λεύκη βλέπουμε καθαρά την επίδραση της ψυχής στην εξέλιξη της και την βελτίωση των ψυχολογικών προβλημάτων με την βελτίωση της κλινικής εικόνας του ασθενούς, με την σωστή αντιμετώπιση της λεύκης.